Maestro Krzysztof Marceli Kadlec

Krzysztof Marceli Kadlec ur. 25 lipca 1951 roku w Toruniu. W Jego domu rodzinnym żywe były tradycje muzyczne. Matka – Maria, poznanianka z urodzenia, w młodości uczyła się gry na fortepianie, a w latach 30. ubiegłego wieku śpiewała w jednym z poznańskich chórów prowadzonym przez ówczesnego dyrygenta Opery Poznańskiej, Zygmunta Latoszewskiego. Ojciec Marceli  pochodził z Kresów, był wykształconym flecistą. Krzysztof swoją edukację rozpoczął najpierw w państwowej muzycznej szkole podstawowej. Po jej ukończeniu naukę kontynuował w Średniej Szkole Muzycznej w Toruniu. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu na wydziale instrumentalnym w 1977 roku (obecnie Akademia Muzyczna), podjął pracę, jako waltornista, w Operze Wrocławskiej. Od lutego 1998 roku, aż do przejścia na emeryturę w 2001 roku, zajmował stanowisko muzyka — solisty w Państwowej Filharmonii w Poznaniu. Równocześnie współpracował z Orkiestrą PR i TV pod dyr. Zbigniewa Górnego, uczestnicząc w wielu koncertach i nagraniach.

Muzyk był stałym członkiem Orkiestry Kameralnej Poznańskiej Filharmonii oraz zespołów kameralnych, w tym: tria i kwintetu instrumentów dętych występującego pod nazwą „Capella Zamku Rydzyńskiego”, którego kierownikiem artystycznym jest do dzisiaj Mieczysław Leśniczak. W późniejszych latach „Capella Zamku Rydzyńskiego” została przemianowana na Reprezentacyjny Zespół Muzyki Myśliwskiej PZŁ, z którym K. Kadlec współpracował przez wiele lat.

W 1997 roku Zarząd Główny PZŁ przyznał Krzysztofowi Kadlecowi nominację na jurora sygnalistki myśliwskiej. Brał również udział w pracach jury podczas Międzynarodowego Konkursu Zespołów Myśliwskich – Marjańskie Łaźnie 2016.

W latach 2000-2015 pełnił funkcję wiceprezesa Klubu Sygnalistów Myśliwskich PZŁ oraz występował w charakterze przewodniczącego Komisji Muzycznej. Tę ostatnią funkcję pełni do dziś. W 2004 roku założył Poznański Oddział Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej, którego jest prezesem. W tym samym roku został przyjęty do Zakonu Kawalerów Orderu Złotego Jelenia. Jest to stowarzyszenie o bogatych tradycjach historycznych, działające na rzecz rozpowszechnienia kultury łowieckiej, polskiej tradycji, zwyczajów i języka łowieckiego.

W latach 2010-2015 Krzysztof Kadlec został wybrany do Kapituły (Zarządu) Zakonu, gdzie pełnił funkcję Kanclerza (Sekretarza). W 2008 roku brał udział w tworzeniu dwóch zespołów działających przy Zarządzie Okręgowym PZŁ w Poznaniu: pierwszym z nich jest Zespół Wokalny Pieśni Myśliwskiej „Nemrod”. Jest to grupa profesjonalnych muzyków, śpiewaków, zajmująca się popularyzacją historycznej i współczesnej polskiej pieśni łowieckiej. Drugim zespołem założonym przez K. Kadleca jest Zespół Muzyki Myśliwskiej „Babrzysko”. Jego członkami są myśliwi grający nie tylko sygnały, ale przede wszystkim muzykę łowiecką polskich i obcych kompozytorów. Założony w 2004 roku zespół odnosi sukcesy, koncertując w różnych środowiskach, nie tylko myśliwskich, propagując muzykę myśliwską oraz kulturę łowiecką będącą naszym dziedzictwem narodowym. Działa pod patronatem ZO PZŁ w Poznaniu. Uświetnia wiele uroczystości, okolicznościowych spotkań, zawodów strzeleckich, wystaw i konkursów organizowanych przez PZŁ. Wszyscy grają na rogach par force. Bogaty repertuar zespołu propaguje kompozycje historyczno-współczesne, jak również dzieła polskich twórców. Zespół uczestniczy w uroczystościach wręczania odznaczeń łowieckich, a także w licznych mszach hubertowskich, jubileuszach kół łowieckich.

Jako nauczyciel Państwowej Szkoły Muzycznej I i II st. w Szamotułach  organizował koncerty poświęcone polskiej muzyce myśliwskiej, był pomysłodawcą i współorganizatorem „Salonów Hubertowskich”. Odbywały się one przy jego bezpośrednim udziale w Muzeum – Zamek Górków w Szamotułach. Tam po raz wykonane zostały polskie fanfary łowieckie m.in. „Pobudka spalska” i „Antonińska Fanfara Jubileuszowa”. Dzięki zamiłowaniu K. Kadleca do wyszukiwania różnych muzycznych materiałów przywrócono kompozycje wokalne, które zostały opracowane przez niego na rożne składy instrumentów. Tak stało się z kilkoma kompozycjami chóralnymi m.in. „Lasem” Mieczysława Karłowicza i Józefa Elsnera oraz „Chórem myśliwych” – obydwa utwory zostały przerobione na trio dęte (dwie trąbki i waltornie), „Polowaniem” — Jana Gawlasa, opracowanym na kwartet smyczkowy i utworem Teofila Klonowskiego — „Myślistwo” w aranżacji na dwa flety i fortepian.

Po wielu  latach przypomniane zostały fragmenty z komedioopery Franciszka Ksawerego Zaremby „Myśliwy, czyli dwoje oczu za jedno” na różne zestawy dętych instrumentów muzycznych. Mowa tu o dwóch pieśniach: „W ochoczym myśliwych kole” i „Przy huku strzelb i dźwięku trąb”. Podczas organizowania VI Salonu Hubertowskiego miała miejsce prapremiera sceniczna pierwszej polskiej opery „Heca albo polowanie na zająca” w Muzeum – Zamek Górków w Szamotułach.

Kadlec jest autorem i wykonawcą pierwszego w Polsce recitalu myśliwskiego, jaki miał miejsce podczas Festiwalu Muzyki Myśliwskiej „O Róg Wojskiego” w Wałbrzychu 2002 r. Recital odbył się w reprezentacyjnej barokowej Sali Maksymiliana na Zamku Książ. Kompozytor jest autorem opracowania i współwydawcą polskich pieśni myśliwskich pt. „Hej na dzika!” – pierwszej tego typu publikacji w historii polskiego łowiectwa. Zbiór zawiera 10 kompozycji tematycznych związanych z łowiectwem różnych kompozytorów XIX i XX wieku. Znalazła się tam pieśń Teofila Klonowskiego  „Myślistwo”, Zygmunta Noskowskiego „Hej na dzika!”, Henryka Opieńskiego „Pieśń myśliwska”, Franciszka K. Zaremby „Przy huku strzelb i dźwięku trąb” i „W ochoczym myśliwych kole”, Czesława Trybusa „Pieśń myśliwych”, Janiny Warkównej „Polowanie na niedźwiedzia” oraz niesygnowane żadnym nazwiskiem: „Pobudka spalska”, „Stara piosnka myśliwska” i „Pojechał myśliwy w pole na zające”.

Z jego inicjatywy zostały wydane dwie płyty kompaktowe: z okazji Jubileuszu 10-lecia Klubu Sygnalistów Myśliwskich PZŁ zatytułowana „Mistrzowie Polski w sygnałach i muzyce myśliwskiej” oraz „20 lat z muzyką myśliwską” w wykonaniu Zespołu Trębaczy Myśliwskich „Venator” w Poznaniu. Brał udział jako współredaktor zbioru „Sygnały myśliwskie” wydanego przez „Łowiec Polski”.

Jest autorem wielu artykułów o muzyce łowieckiej w „Łowcu Polskim”, biuletynie „Kultura Łowiecka”  i „Kwartalniku Łowieckim” , „Zachodnim Poradniku Łowieckim”, „Łowcu Lubelskim”, „Mazowieckim Magazynie Łowieckim”, „Myśliwcu Warmińsko-Mazurskim”, „Łowcu Świętokrzyskim” i „Z Zielonogórskiej Kniei”. Współredagował wydanie specjalne „Biuletynu KKiKŁ” z okazji Jubileuszu Klubu Sygnalistów Myśliwskich PZŁ.

Od wielu lat ukazują się materiały jego autorstwa, poświęcone muzycznej kulturze łowieckiej w rocznikach Zakonu Kawalerów Orderu Złotego Jelenia – „Intelektualia Myśliwskie” (rok I „Dzieje łowiectwa pieśnią wyśpiewane”, rok II „Zapomniana pieśń Artura Śliwińskiego”, rok V „Prapremiera najstarszej polskiej opery – polski anonim z początków XVIII wieku”, rok VI „Msza Hubertowska”. Kompozytor uczestniczył również w I Kongresie Kultury Łowieckiej Pszczyna 2008, gdzie wygłosił referat wraz z prezentacją sygnałów na rogu bawolim pt. „O staropolskich sygnałach, czyli dawne trąbienie na bawolich rogach”.

Podczas III Międzynarodowy Kongresu Kultury Łowieckiej, który odbył się w Jachrance koło Warszawy w 2013 r., wygłoszony został przez K. Kadleca referat pt. „Zapomniane polskie sygnały i fanfary myśliwskie”. Prelegent przedstawił propozycję polskich sygnałów, o których pisali w międzywojennej prasie: Karol Czampe, Walerian Dakowski i Lucjan Idźkiewicz. Przedstawione zostały wówczas nielicznie zachowane z tego okresu fanfary Feliksa Nowowiejskiego a wcześniej utwory: „Pobudka spalska” i „Antonińska Fanfara Jubileuszowa” – obie kompozycje nieznanego autorstwa. Muzyk skomponował kilkanaście hymnów i hejnałów kół łowieckich oraz jeden sygnał pokotu „Słonka na rozkładzie”. Brał udział w konferencji panelowej pod hasłem „DZIEDZICTWO – lasy i gospodarka leśna w kulturze i dziedzictwie narodowym” (Gołuchów 2014).

Kompozytor dokonał wielu opracowań na zespoły myśliwskie kompozycji innych twórców m. in. kolędy, Hejnał Klubu „Hubertus” w Warszawie Janusza Gocalińskiego, kompozycji Henryka Mąki, Marcina Kamińskiego, Krzysztofa Jana Szpetkowskiego oraz muzyki poważnej i rozrywkowej na różne składy instrumentalne.

W roku 2015 nakładem Ośrodka Kultury Leśnej w Gołuchowie wydana została obszerna książka jego autorstwa „Las i myślistwo w muzyce polskiej”, która jest swoistym kompendium na temat sygnalistki i muzyki myśliwskiej.

Kompozycje Krzysztofa M. Kadleca powstałe do 2023 roku.

  • Hejnały, hymny, sygnały 32
  • Fanfary: 16
  • Utwory koncertowe: 13 (okolicznościowe)